Επίκεντρο της πρακτικής είναι η θεραπεία των τρεχόντων τραυματισμών.
Εάν οι τραυματισμοί δεν αντιμετωπιστούν σωστά στην οξεία φάση, μπορεί να προκληθεί μόνιμη βλάβη, που ενδέχεται να απαιτούν διορθωτικά μέτρα

Οι πιο συχνοί τραυματισμοί, που αντιμετωπίζονται από εμάς, εκτάριο:

• Τραυματισμοί μαλακών ιστών
• Σπασμένα κόκκαλα. Τα κατάγματα είναι πιο συχνά στο χέρι- και την περιοχή της άρθρωσης του αστραγάλου καθώς και τα οστά στα χέρια και τα πόδια, είμαι Έλενμποργκεν, Άρθρωση γόνατος και επίσης στην άρθρωση του ώμου και την κλείδα.
• Τραυματισμοί στις αρθρώσεις, κυρίως στο γόνατο (Σχισίματα μηνίσκου ή εξαρθρήματα γονάτου, ώμος- και άρθρωση ισχίου και εξαρθρήματα των σπίνων.
• Τραυματισμοί τενόντων, z.B. στον αχίλλειο τένοντα, Τένοντας τρικεφάλου (στον αγκώνα), τένοντες του ώμου (Περιστροφική μανσέτα) και οι τένοντες των χεριών (συνηθέστερα ρήξεις τένοντα εκτατή) και πόδια (z.B. Τένοντες προσωπικού)
• Τραυματισμοί συνδέσμων γόνατος (Χιαστοί σύνδεσμοι, παράπλευροι σύνδεσμοι), Άρθρωση αστραγάλου (κυρίως εξωτερικές μπάντες) και χέρι (Σκίνταουμεν, Καρπιαίοι σύνδεσμοι)
• ανοιχτοί τραυματισμοί των οστών.

Τραυματισμοί και βλάβες μπορεί επίσης να προκληθούν από χρόνια υπερβολική χρήση, άρα z.B. Κατάγματα από στρες, που γενικά μπορεί να αντιμετωπιστεί μη χειρουργικά. Εάν η μη χειρουργική θεραπεία αποτύχει, μπορεί περιστασιακά να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση, όπως. bei der Επικονδυλίτιδα του ακτινωτού ώμου (Tennisellbogen) ή Αχιλλοδυνία (Πόνος υπερβολικής χρήσης στον αχίλλειο τένοντα).